ON AIR

THE NEW SOUND ON AIR — OSKAR(en ja… RÜFÜS DU SOL blijft gewoon buitencategorie)

THE NEW SOUND ON AIR — OSKAR(en ja… RÜFÜS DU SOL blijft gewoon buitencategorie) We hebben weer een nieuwe ON AIR.Al een tijdje, eerlijk is eerlijk. Maar zoals wel vaker bij ons: soms loopt het leven sneller dan de editplanning. En als er dan gekozen moet worden tussen een vlog monteren of zorgen dat de webshop, het magazijn en alles eromheen blijft draaien, dan weet je hoe laat het is. Beter laat dan nooit dus — en deze verdient het sowieso om even stil bij te staan. Laten we beginnen met het onvermijdelijke: RÜFÜS DU SOL. Het blijft een fenomeen. Ook de laatste mix is inmiddels de 100.000 views voorbij, en eerlijk gezegd weten we niet eens meer hoe we daar nuchter op moeten reageren. Het begint bijna te voelen alsof de complete RÜFÜS-fanclub collectief besloten heeft dat ons YouTube-kanaal hun vaste hangplek is geworden. Dat is geen strategie geweest, geen marketingtruc, maar gewoon iets dat is gegroeid. Op een gegeven moment is het geen toeval meer, maar een patroon — en daar zijn we alleen maar dankbaar voor. Maar goed, hoe graag we ook in die golf blijven hangen, ON AIR is er ook om ruimte te geven aan nieuwe ontdekkingen. En zo kwamen we deze keer uit bij OSKAR. Bij The New Sound — Cornelis en ik — merken we ondertussen ook dat we langzaam een andere fase ingaan. Cornelis tikt bijna de 40 aan, en ik voel me op sommige dagen al richting de 50 gaan. Niet qua energie per se, maar qua gewoontes. Structuur. Regelmaat. Elke dag hetzelfde doen en daar eigenlijk best tevreden mee zijn. Is dat volwassen worden? Of heet dat tegenwoordig iets anders? We laten het maar in het midden en noemen het voor het gemak ouder worden. De dag begint inmiddels standaard met een chocoladebroodje. Daarna een halve bak Alpro aardbeienyoghurt — want ergens moet je nog doen alsof je met balans bezig bent. In de middag een tosti bij ons “restaurant” in het complex, waarbij Cornelis elke keer opnieuw expliciet vraagt of ze oude kaas gebruiken. Dat moment alleen al zegt genoeg. Sommige dingen kun je niet meer ontkennen. Muziek speelt daarin voor mij een grote rol. Misschien wel té groot. Als ik eenmaal iets goed vind — een artiest, een genre, een DJ — dan wordt het net zo lang gedraaid tot ik er zelf bijna misselijk van word. Dan verdwijnt het weer even naar de achtergrond, om maanden later opnieuw te worden herontdekt. Tel daar mijn huidige (hopelijk blijvende, want dat scheelt weer geld) obsessie met Devialet bij op, en je begrijpt hoe snel we weer in een nieuwe ON AIR terechtkwamen. Het was zo’n dag waarop alles net niet lekker liep. Sneeuw in Nederland klinkt leuk, maar in de praktijk betekent het vooral vertragingen, gezeur en logistieke ellende. We stonden te klagen, te mopperen en het leven even collectief kut te vinden. En precies op dat moment kreeg ik een bericht van The Digital Dissident — onze huis-DJ, Radio DJ, ballonvaarder, en leverancier van muzikaal perspectief. Ik reageer meestal met emoji’s. Niet omdat ik niks te zeggen heb, maar omdat ik inmiddels een chagrijnige ouwe lul ben die een hekel heeft aan WhatsAppen. Toch bleef dit bericht hangen. Hij had het over sneeuw in de Alpen, uitzicht vanuit een ballonmand, en hoe Nederland met twee centimeter sneeuw meteen volledig ontspoort. En tussen neus en lippen door liet hij ook nog even vallen dat hij bewondering had voor hoe wij The New Sound in zo’n korte tijd hebben opgebouwd. Dat kwam binnen. Want ja — het gaat snel. Heel snel. En soms vergeet je dat zelf. Ik stuurde terug dat ik met OSKAR wel iets wilde proberen. Gewoon, een tip opvolgen. Geen grote verwachting. En eerlijk: wat er daarna gebeurde had ik niet zien aankomen. Hij ging ermee aan de slag en vrijwel meteen was het raak. Het klopte. De sfeer, de energie, de timing — alles viel op z’n plek. Wat me vooral raakte was de rust die erin zat. Geen geschreeuw om aandacht, geen overproductie, maar muziek die je gewoon meeneemt. Dat soort positiviteit kun je goed gebruiken in februari, zonder twijfel de meest troosteloze maand van het jaar. En het mooie is: mensen voelen dat ook. We zien dat niet alleen aan de cijfers, maar aan de reacties. Mensen luisteren echt mee. En ja, daar horen ook de nerds bij. Iemand heeft serieus met een stopwatch bij de laatste RÜFÜS-mix gezeten en een complete tracklist uitgeschreven in de comments. Dat soort dingen kun je alleen maar omarmen. De OSKAR-mix zal waarschijnlijk nooit de cijfers halen van RÜFÜS, en dat hoeft ook niet. Soms is ON AIR gewoon egoïstisch. Muziek die wij zelf willen horen. Mixen die je aanzet omdat ze kloppen bij het moment, niet omdat ze moeten presteren. Don’t get high on your own supply geldt hier al lang niet meer — kijk maar naar ons kantoor vol “testopstellingen” die zogenaamd tijdelijk zijn. Dus: zet ’m aan. Laat ’m lopen.En laten we samen door deze donkere wintermaanden heen schuiven richting de lente, waar alles weer iets lichter wordt en muziek vanzelf een andere rol krijgt. Enjoy.En zoals altijd: tot de volgende ON AIR 🎧