Een week leven met de Devialet Phantom Ultimate 108 & 98 dB

Is dit het laatste zetje dat ik nodig had om mijn stereo vaarwel te zeggen?

Iedereen die al wat jaren in de hifi-wereld rondloopt, heeft ‘m meegemaakt: die twijfel, dat stemmetje dat fluistert “misschien moet ik upgraden… misschien moet ik iets anders… misschien moet het beter.” Het begint onschuldig, maar voor je het weet ben je steroeoset nummer zeven verder en weet je niet meer of je nou naar muziek aan het luisteren bent, of naar je gear.

Ik heb die fase ook gehad. Sterker nog: ik zat er middenin.

Mijn hoogtepunt, of dieptepunt, afhankelijk van hoe je het bekijkt; was de combinatie van Bowers & Wilkins 705 Signature, een NAD M10 V2 en een DB4S sub. Fantastisch spul. Echt. Maar ik merkte dat ik steeds vaker alleen maar zat te luisteren naar “de set”. De sweetspot. De imaging. De kabels. De discussies op fora met mensen die al drie jaar niet buiten zijn geweest.

Op een gegeven moment dacht ik: dit is niet waarom ik ooit van muziek ben gaan houden.

En toen kwam de vraag die veel mensen zullen herkennen: Wat nu? Afschalen? Een Sonos? Een soundbar? Allemaal opties… maar niets voelde goed.

Ik wilde fun. Karakter. Iets dat me niet dwingt om met m’n hoofd in de sweetspot te gaan zitten alsof ik meedoe aan een audio-examen. En vooral: muziek die gewoon weer muziek is, niet een analyse project.

Van “upgrade-moe” naar “gewoon weer genieten”

Ik probeerde van alles. De JBL L82 bijvoorbeeld: heerlijk karakter, groot plezier, veel presence. Maar nog steeds: stereo. Twee kasten. Weer nadenken over opstelling. Akoestiek. Woonkamer die meer op een project dan op een leefruimte begon te lijken.

En toen kwam Devialet om de hoek kijken. En eerlijk? Ik dacht altijd dat Devialet zo’n merk was dat je volgt op Instagram, maar nooit écht koopt. Veel allure, veel technologie, veel mooie plaatjes. Het stond jaren op mijn lijstje, maar ik had nooit de juiste aanleiding. Tot nu. Want ineens besefte ik: Na al dat analyseren, tunen, tweaken en positioneren ben ik gewoon toe aan iets wat muziek weer leuk maakt.

Phantom Ultimate 108 dB – de eerste week

Ik zette hem aan. Gemonteerd op de mooie Treepod Geen sweetspot. Geen meetmicrofoon. Gewoon aan. En ik zweer het: binnen tien seconden dacht ik Waarom heb ik dit niet eerder gedaan? Op laag volume is de Phantom bijna bespottelijk vol; Devialet noemt het “dynamisch”, ik noem het “dat klinkt veel groter dan fysiek mogelijk zou moeten zijn.” De bassboost waar puristen weleens over zeuren? Op lage volumes is die fantastisch. Je hoort ineens weer hoe detailrijk muziek kan zijn zónder dat het steriel wordt.

En dan… het moment dat je hem open draait. De 108 dB geeft een punch waar je letterlijk van opkijkt. De 98 dB iets minder bruut, maar nog steeds absurd voor het formaat. Dit zijn speakers waar vrienden je voor de tweede keer naar laat kijken: “Wacht… komt dít geluid hieruit?” Het is de funfactor die me verkocht heeft.
De glimlach-factor die je zelden krijgt bij een traditionele stereo-opstelling.
Speelt hij alles perfect? Nee. Is de bas soms onbeschaamd aanwezig? Absoluut.
Is dat erg? Geen seconde.

Want voor het eerst in maanden dacht ik niet aan audio formats, imaging, coaxiale drivers, akoestiek, kabels, en al die andere hifi-verslavingen. Ik dacht alleen maar: “Lekker.” En daar gaat het om.

Hoe de Phantom mijn luistergedrag veranderde

Wat ik nooit had verwacht, gebeurde: Ik ben weer muziek gaan luisteren zonder moeite. Tijdens het inpakken van bestellingen. Tijdens een snelle schoonmaak. Tijdens een ouderwetse 30-minuten beuk-sessie. Gewoon… muziek opzetten. Niet “speciaal zitten” met een album dat ik eigenlijk niet zo leuk vind maar wel “audiofiel genoeg” is om te testen. Geen Hotel California marathon. Gewoon de tracks waar ik echt blij van word. Voor het eerst in lange tijd voelde muziek weer als onderdeel van m’n dag, niet als een ritueel waar ik met tachtig procent frustratie en twintig procent plezier doorheen moest. En heel eerlijk? Ik denk dat veel mensen op dat punt komen.

98 dB vs 108 dB: welke past in je leven?

Phantom Ultimate 98 dB

• Als je in een appartement woont

• Als je buren hebt

• Als je graag stevig luistert, maar geen vliegtuig wil laten opstijgen

• Als je vooral fun zoekt met veel gemak

Phantom Ultimate 108 dB

• Als je écht wilt lachen

• Als je volume open wilt gooien zonder nadenken

• Als je die “wauw-factor” wilt

• Als je wilt dat je partner, vrienden en buren zich afvragen wat er in hemelsnaam in je woonkamer staat

De 108 dB is de showstopper. De 98 dB is de dagelijkse alleskunner. Je kunt niet verkeerd kiezen: het hangt puur af van hoeveel plezier je jezelf toestaat.

Het moment van waarheid

En nu de échte vraag… Is de Devialet Phantom Ultimate 108 dB het laatste zetje dat ik nodig had om gedag te zeggen tegen mijn stereo-set? Ja. Een duidelijk volmondige ja.

Niet omdat stereo slecht is, niet omdat mijn oude set niet fantastisch klonk: maar omdat het niet past bij hoe ík muziek luister. Ik wil geen woonkamer vol spullen die in de weg staan. Geen sweetspot waar ik precies moet zitten. Geen eindeloze tweaks.

Ik wilde plezier. En dat heeft de Phantom me teruggegeven. Is de Phantom 98 of 108 dB goedkoop? Nee zeker niet. Maar hoeveel geld heb jij al uitgegeven in totaal aan je stereoset, verkocht met verlies, de vele upgrades die je hebt 'moeten' maken? Precies - dan valt het relatief mee.  Komt dit je bekend voor? Ben je die analyse-fase zat? Wil je gewoon weer muziek horen in plaats van je systeem?

Dan zijn de Devialet Phantom Ultimate 108 of 98 dB misschien precies het laatste zetje dat je nodig hebt. En geloof me… Je partner gaat je dankbaar zijn.