Beste Zangers – guilty pleasure of verborgen kwaliteit?

Je kunt naar Beste Zangers op twee manieren kijken. Voor sommigen is het net als VI een programma dat “eigenlijk van de buis zou moeten”. Maar dat soort uitspraken vind ik vol vooringenomenheid. Het doet geen recht aan waar muziek of televisie écht over gaat.

Muziek is namelijk vaak een momentopname. Net als lekker eten draait het niet alleen om de ingrediënten of de techniek, maar ook om de situatie. Met wie je bent, in welke emotie je zit, hoe je die avond op de bank ploft – al die dingen dragen bij aan de totale ervaring. En dan bestaat er eigenlijk geen goed of fout. Het kan op papier misschien simpel lijken, maar in het moment kan het je volledig raken.

Neem The Voice: wie kent niet dat gevoel dat je helemaal wordt meegesleept door de hype? “Oh, wat zingt die goed!” En als je het later terugkijkt, denk je ineens: WAT IS DIT? Toch was het in het moment wél magisch.

Bij VI heb ik precies hetzelfde. Zet je de grap zwart op wit, dan blijft er niet veel van over. Maar live lig ik soms dubbel van het lachen. Het gaat dus om die beleving van het moment – en dat geldt net zo goed voor Beste Zangers.

Guilty pleasures en foute favorieten

Ik geef het eerlijk toe: ik hou soms van dingen die misschien niet “cool” zijn. Gerard Joling kan ik waarderen, en ik zing gerust de halve dag kinderliedjes van The Lil Ones (serieus, zoek het eens op – leden van The Opposites zingen mee, echt leuk).

En ja, ik volg Beste Zangers al vanaf seizoen 1. Jan Smit vind ik gewoon een sympathieke gast op TV. Hij presenteert het luchtig, zonder gedoe. Dit seizoen sprong de line-up er voor mij niet direct uit. Paul de Leeuw, Acda en de Munnik – niet echt mijn smaak. Van die zwierige meezingnummers heb ik niet zoveel mee. Maar eerlijk is eerlijk: als gast vind ik Paul de Leeuw dan wel weer heel leuk.

Aflevering 1 – eerste indrukken

De eerste aflevering begon met Jacqueline Govaert. Wat een stem heeft zij eigenlijk. Zij zit niet echt in mijn dagelijkse playlist, dus ik luister er normaal niet naar, maar dat zegt natuurlijk niks over haar kwaliteiten. Integendeel, het raakte me meer dan ik verwacht had.

Bron: NPO

De aflevering kabbelde verder een beetje door, tot het moment waar ik op zat te wachten: verrast worden. En dat gebeurde rond 43:12.

Bekijk de aflevering hier

Het moment van Bente

Bente zong een door haar zelf vertaalde versie van een nummer van Cher. Nou, serieus: niet normaal. Wat een stem. Toen ze klaar was, kreeg ze direct lovende reacties en wees iemand op de kracht van de tekst. Normaal let ik niet zo op lyrics, maar ik heb het nog eens teruggeluisterd – en toen kwam het binnen. Echt emotioneel.

Ook de band verdient trouwens een compliment. Die spelen op zo’n niveau dat de artiesten alle ruimte krijgen om te stralen.

De vraag is nu natuurlijk: blijft dit overeind als het album van dit seizoen straks op de streamingdiensten staat? Soms is Beste Zangers een soort reanimatie voor artiesten die al een tijdje uit beeld zijn, maar bij Bente geloof ik dat dit echt een stap vooruit kan zijn. Ze is pas 24 en staat voor een nieuwe generatie kwaliteit. Ik ben benieuwd wat ze verder nog maakt.

Laat van je horen

Ik ben nieuwsgierig: door wie ben jij wel eens verrast bij Beste Zangers? Of wat vind jij van het programma in het algemeen? Laat het weten in de comments, want ik denk dat dit programma meer impact heeft dan we vaak denken.

(c) Bron header afbeelding: NPO